Neurologopeda

Neurologopedia to specjalizacja logopedii zajmująca się diagnozą i terapią różnych postaci zaburzeń komunikacji spowodowanych uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego zarówno w przypadku dzieci jak i osób dorosłych.

Kto jest neurologopedą – Neurologopeda to osoba mająca wyższe wykształcenie (psycholog, pedagog, filolog), która ukończyła 2 letnie studia podyplomowe w zakresie Logopedii (lub studia magisterskie na kierunku Logopedii) a następnie przeszła dodatkowe 2 letnie studia podyplomowe w zakresie Neurologopedii. Można go znaleźć na oddziale neurochirurgii, w poradniach przyklinicznych, szpitalach i poradniach psychiatrycznych lub ośrodkach rehabilitacyjnych.

Jak wygląda terapia?

Plan leczenia jest opracowywany indywidualnie. Wszystkie metody mają pobudzić tworzenie i rozumienie mowy, aby była ona spontaniczna. Ważne jest więc, by ćwiczyć powtarzanie, tworzenie tekstów i dialogów, opowiadanie ich innym itp. Do tego neurologopeda zaleca zazwyczaj, aby pacjent poprawiał umiejętność koncentracji, polepszał zdolności poznawcze, myślenie przestrzenne, a także zapamiętywanie. Istotnym elementem terapii jest też proces reedukacji pisania i czytania.

Pierwsze spotkanie konsultacyjne obejmuje rozpoznanie natury zgłaszanych trudności i problemów. Następnie neurologopeda udziela informacji o możliwościach leczenia danego problemu i zaleca stosowną terapię. Spotkania w ramach terapii odbywają się zazwyczaj raz w tygodniu i trwają 45 minut. Czas trwania terapii logopedycznej dostosowany jest do potrzeb konkretnej osoby i może potrwać od kilku do kilkunastu miesięcy.

Diagnozę neurologopedyczną stawia się w oparciu o specjalistyczne testy, które są dostosowane do występujących zaburzeń. W diagnozie neurologopedycznej dziecka ocenie podlegają: budowa i funkcjonowanie aparatu mowy, odruchowe reakcje oralne, oddychanie, napięcie mięśniowe okolicy oralnej, twarzowej i posturalne, czynności i funkcje pokarmowe – połykanie, gryzienie i żucie, mowa bierna i czynna, kompetencja językowa, komunikacyjna i funkcje poznawcze. W diagnozie neurologopedycznej dorosłych, ocenie poddawane są: mowa spontaniczna, umiejętność nazywania, umiejętność powtarzania, rozumienie mowy, umiejętność czytania, umiejętność pisania, napięcie mięśniowe twarzy, funkcje poznawcze.

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO WIZYTY?

DZIECI: należy zabrać ze sobą całą dokumentację medyczną; dobrze jest przypomnieć sobie przebieg rozwoju dziecka – kiedy nauczyło się siadać, wstawać? czy krzyczało po urodzeniu? jak przebiegała ciąża? jak przebiegał poród?; jakie są ulubione zajęcia naszego dziecko? jak się bawi? czym i z kim się bawi? warto zabrać ze sobą ulubioną zabawkę dziecka; w jaki sposób dziecko wyraża swoje potrzeby, czyli w jaki sposób komunikuje się z nami? czy krzyczy i płacze, czy pokazuje gestem, a może używa innych specyficznych słów/wyrażeń? warto zapisać dietę dziecka, jakie pokarmy są ulubionymi, a jakich spożywania konsekwentnie odmawia, czy karmione jest z butelki?  itp.

DOROŚLI: powinni mieć ze sobą kartę informacyjną ze szpitala (jeśli zaburzenia mowy są skutkiem udaru niedokrwiennego bądź krwotocznego mózgu, urazu, guza itp.) lub dodatkową dokumentację medyczną, ważne, żeby pacjent przyszedł na wizytę z osobą, z którą spędza najwięcej czasu.